حب الحسین...
سـاعت ٩:٤۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۱٠/۱٢  کلمات کلیدی: اربعین حسینی

-پس از وفات پیامبر (ص) و بی وفایی یاران، به اطراف خود نگاه کرده یاوری جز اهل بیت خود ندیدم که اگر مرا یاری کنند کشته خواهند شد؛ پس به مرگ آنان رضایت ندادم. چشم پر از خار و خاشاک را ناچار فرو بستم و با گلویی که استخوان شکسته در آن گیر کرده بود جام تلخ حوادث را نوشیدم و خشم خویش فرو خوردم و بر نوشیدن جام تلخ تر از گیاه حنظل، شکیبایی نمودم.(خطبه 26 نهج البلاغه)


-معاویه در نامه اش به امام علی علیه السلام نوشت:

تو همسرت را سوار مرکب می کردی و دست حسن و حسینت را می گرفتی و درِ خانه انصار را می زدی و از آنها یاری می خواستی ولی جز چهار پنج نفر تو را یاری نکردند. اگر در ادعایت راست می گفتی مردم یاریت می کردند. اگر همه چیز را فراموش کنم یک چیز را فراموش نمی کنم و آن اینکه تو به پدرم می گفتی اگر چهل نفر صادقانه یاریم کنند، قیام خواهم کرد. اما یک روز هم مسلمانان با تو نبودند. (شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید،ج1،ص291)

 

-از امام صادق علیه السلام نقل شده است:

هنگامی که اسرای اهل بیت علیهم السلام از سفر غم بار کربلا به مدینه بازگشتند ابراهیم بن طلحة بن عبدالله (فرزند همان طلحه معروف صدر اسلام) که در میان استقبال کنندگان بود، از امام سجاد علیه السلام سوال کرد: در این جنگ چه کسی پیروز شد؟

آن حضرت فرمود: اگر خواستی بفهمی پیروز واقعی کیست، وقت نماز اذان و اقامه بگو و ببین نام چه کسی را بر زبان می آوری؟(بحار،ج45،ص177)

-------------------------------------------------------------

+ : اما، چگونه دل بکند از تو آن ضریح قدیمی ...

+ : بگو چه شد که من اینقدر دوستت دارم؟

منبع: کتاب حماسه و عرفان، آیت الله جوادی آملی